Akademia Sztuk Pięknych

w Warszawie

“Iware-Komon”: wystawa prof. Elżbiety Baneckiej

Opublikowano 25 lutego 2021

Do 11 kwietnia w Galerii Ośrodka Działań Artystycznych w Piotrkowie Trybunalskim można oglądać wystawę pt. “Iware-Komon” związanej z warszawską ASP Elżbiety Banckiej. Wystawa wpisuje się w cykl “97-300” prezentujący dokonania artystów i artystek pochodzących z Piotrkowa Trybunalskiego.

Światło i mrok

W eseju o sztuce Elżbiety Baneckiej do wystawy “Kata/Kami”, prof. Dorota Folga Januszewska podkreśliła aspekt “wędrówki między światłem i mrokiem”, będący ważnym motywem twórczości artystki. “Przenikanie światła i mroku, życia i śmierci, nadmiaru i pustki jest istotą konfliktu i twórczych poszukiwań” –  wyjaśnia Katarzyna Haber.

Inspiracje płyną z Japonii. Treść, forma, filozofia sięgają do myśli Dalekiego Wschodu. “Orientalny duch przenika każdy powołany do życia przedmiot, każdą artystyczną kreację. Jest to duch niespokojny, dynamiczny, pragnący ryzyka, kiedy indziej wyciszony i medytujący.  (…) Wyobraźnia artystki, uczennicy Jana Tarasina i Haliny Chrostowskiej, wydaje się nie mieć granic. Wszystko może posłużyć za tworzywo i medium. Kapsle, pudełka, bibułki, trzciny, patyki, rozmaite ready-mades transformują w wyrafinowane, inspirowane kimonami asamblaże. Z japońskich gazet impregnowanych tapioką powstają wielkoformatowe kimona – instalacje. Płótna rozsadzają malowane haori. Obok nich subtelne graficzne pejzaże nawiązują do ogrodów suchego krajobrazu.”

Realistka wyobraźni

“Artystka koncentruje się na elementach świata widzialnego, ale sposób postrzegania daleki jest od mimetyzmu. Można ją nazwać realistką wyobraźni. Z otaczającego strumienia nieustannych bodźców wyławia przedmiot – efemeryczny, ułomny, doskonale niedoskonały. Umieszcza go na płaszczyźnie, poddaje deformacji, upraszcza. Zmienia perspektywy. Ukazuje w aksonometrii, z lotu ptaka, w żabiej perspektywie. Akcentuje kolorem i kompozycją. Obecność przedmiotu jest intensywna, choć nie zawsze zdajemy sobie sprawę na co patrzymy. Przedmioty obciążone są archetypicznymi i mitycznymi znaczeniami. Zdają się uczestniczyć w swoistej kosmogonii. (…) Sztuka Elżbiety Baneckiej wypełniona magią przemijania jest jak haiku – “oszczędny zapis ulotnego wrażenia”, a może to ceremonia picia herbaty? – rozważa Katarzyna Haber.


prof. Elżbieta Banecka, urodzona w Piotrkowie Trybunalskim, Akademię Sztuk Pięknych w Warszawie ukończyła w 1991 roku. Dyplom z malarstwa uzyskała u prof. Jana Tarasina, aneks z grafiki u prof. Haliny Chrostowskiej i prof. Rafała Strenta. Obecnie prowadzi Pracownię Rysunku i Koloru na Wydziale Scenografii warszawskiej ASP. Laureatka ponad 60 prestiżowych – o randze krajowej i międzynarodowej – nagród i wyróżnień́, m.in.: Brązowy Medal na Triennale Grafiki w Osace (Japonia), 1991; Grand Prix (Grafika Roku) w konkursie “Grafika Warszawska” (ponad 40 nagród w tym konkursie); Grand Prix na Międzynarodowym Triennale Sztuki i wiele, wiele innych.