Akademia Sztuk Pięknych

w Warszawie
Stan malowidła w trakcie oczyszczania. Widoczne duże pęknięcie tynku. fot. studenci WKiRDS

Malowidła Sebastiana Ecksteina: 10. rocznica projektu WKiRDS

Opublikowano 14 stycznia 2022

W roku akademickim 2021/2022 ma miejsce 10. edycja projektu konserwatorsko-restauratorskiego i badawczego fresków Sebastiana Ecksteina w kościele p.w. Podwyższenia Krzyża Świętego w Krasnem. Przedsięwzięcie realizują studentki i studenci Wydziału Konserwacji i Restauracji Dzieł Sztuki ASP w Warszawie (Pracownia Konserwacji i Restauracji Malarstwa Ściennego) III i V roku. Nad przebiegiem prac czuwają asystentki Pracowni Konserwacji i Restauracji Malarstwa Ściennego: Maria Liadis, Katarzyna Pisarska i asystent Maciej Baran. Autorem i kierownikiem przedsięwzięcia jest prof. Paweł Marek Jakubowski.

 

Malowidła Sebastiana Ecksteina w kościele w Krasnem

 

Znajdujący się w rodowym gnieździe Krasińskich – miejscowości Krasne, Kościół p.w. Podwyższenia Krzyża Świętego zdobi 21 kompozycji ściennych, które łączą sceny rodzajowe z iluzjonistyczną architekturą. Polichromia została wykonana w 1747 roku w technice fresku mokrego. Malowidła znajdują na ścianach prezbiterium, naw bocznych, a także nawy głównej, w której właśnie zakończono prace. Ściany nawy głównej zdobi cykl “Drogi krzyżowej”, składający się z 8 scen figuralnych, ujętych w iluzjonistyczne ramy o wymiarach 430×264 cm, a także epitafium Marianny z Czarnkowskich Krasińskiej.

W latach 1877-1883 we wnętrzu kościoła przeprowadzono generalny remont, a Antoni Strzałecki dokonał przemalowania fresków. W 1956 roku doc. Karol Dąbrowski z ASP w Warszawie przeprowadził gruntowną konserwację malowideł, podczas której usunięto przemalowania. Jednak do naszych czasów malowidła zachowały się w stanie wskazującym na konieczność podjęcia działań konserwatorskich.

 

10 lat prac konserwatorskich studentek i studentów WKiRDS

 

W ciągu 10 lat pracy studentki i studenci WKiRDS wykonali kompleksową konserwację i restaurację malowideł w prezbiterium i nawie głównej. Polegała ona na pracochłonnym oczyszczaniu dużej powierzchni malowideł, poprawieniu stanu technicznego fresków, a także retuszu licznych ubytków warstwy malarskiej. Efekty tych działań miał okazję zobaczyć rektor warszawskiej ASP, prof. Błażej Ostoja Lniski. W ramach projektu w kościele równolegle prowadzono badania konserwatorskie, które potwierdziły obecność zachowanych pod warstwami tynku fragmentów późnobarokowej polichromii.