Architekt Profesor Krassowski – wydarzenia 100 rocznicy urodzin

KOŁO KRYTYKI ODDZIAŁU WARSZAWSKIEGO SARP
zaprasza na
wydarzenia 100 rocznicy urodzin
Profesora Czesława Witolda Krassowskiego
które odbędą się w miejscu zwanym
WARSZTAT WARSZAWSKI
Plac Konstytucji 4
na wydarzenia składają się:

WYSTAWA

(otwarta w dniach 3-16 listopada w godzinach 10:00 – 20:00)
Postać i twórczość Profesora Czesława Witolda Krassowskiego
Egzamin z Architektury Polskiej
w dniach 7, 8, 9 listopada będą się odbywały spotkania i debaty
w godzinach 15:00 – 17:30

WOLNA TRYBUNA

[projekcje filmów, teatr rysunku, wspomnienia, rozmowy, wywiady]
w godzinach 18:00 – 20:00

 

OTWARTE DEBATY PUBLICZNE

7 listopada: Czym jest architektura? Wyborem czy koniecznością? Granice wyboru konieczności.
8 listopada: Aktualność twórczości Profesora Krassowskiego. Aleatoryzm życia architektury.
9 listopada:

  • Co dalej z architekturą polską.
  • Czy architektura jest częścią kultury polskiej.
  • Wolność twórcza i odpowiedzialność za krajobraz.

moderatorzy debat: Jeremi T. Królikowski i Krzysztof Ozimek
kurator wydarzeń: Krzysztof Ozimek


W tym roku przypada 100 rocznica urodzin Profesora Czesława Witolda Krassowskiego (1917-1985)

Był On wybitnym architektem [Instytut Geologiczny projektowany z Markiem Leykamem wszedł do historii architektury polskiej XX-ego wieku], uczonym o głębokiej i wszechstronnej wiedzy i niestrudzonej pasji badawczej, odkrywcą i twórcą zaskakujących koncepcji. Profesor jako wieloletni wykładowca Architektury Polskiej na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej swoją niezwykłą osobowością wywarł wielki wpływ na kilkadziesiąt roczników studentów.

Do dziś jego postać żyje w pamięci wielu pokoleń polskich architektów, przywołuje wyraziste wspomnienia. Charakterystyczną sylwetkę i profil Profesora studenci rysowali nie tylko na ścianach uczelni lecz w wielu zaskakujących nieraz miejscach na całym świecie. Z Wydziałem Architektury Politechniki Warszawskiej był związany od 1935 roku aż do śmierci. Wykładał Architekturę Polską pokazując nie tylko historię form lecz także mechanizm ich powstawania, powiązania faktów materialnych z kulturowymi. Pozostawił dzieło otwarte. Jego cztery tomy „Dziejów budownictwa i architektury na ziemiach polskich są do dziś ostatnią koncepcją historii architektury polskiej. Jego wszechstronna myśl oparta o precyzyjną znajomość faktów materialnych i kulturowych choć jeszcze współcześnie trudna do ogarnięcia przez dziesiątki lat budowała wyobraźnię przyszłych absolwentów. W swej działalności dydaktycznej, naukowej i twórczej Profesor zostawił świadectwo najwyższych wartości.

Jak pisała Profesor Małgorzata Handzelewicz-Wacławek: „Jego wykłady były fascynujące ale nie każdy potrafił nadążyć za myślą Krassa(…) Na Wydziale był Postacią. Zawsze zaskakiwał bystrością obserwacji, niekonwencjonalną myślą. Studenci bali się Go trochę, ale nade wszystko szanowali” [Komunikat ZG SARP, maj 1985]

W maju 1985 roku studenci Wydziału Architektury pisali: „Czujemy się osieroceni. Jego śmierć zaskoczyła nas okrutnie i boleśnie, choć Profesor odchodził od nas powoli i przez kilka miesięcy Jego pobytu w szpitalu przyzwyczailiśmy się do myśli, że będzie Mu trudno powrócić do czynnej pracy na Wydziale. Wierzyliśmy przecież, że wróci i – może już nie tak bezpośrednio jak kiedyś nadal będzie roztaczał nad nami swój duchowy patronat. Profesor patrzył na świat z pogodą i lekko przekorną dociekliwością. Zaskakiwał pamięcią zjawisk, ludzi i przedmiotów. Historia architektury jaką wykładał wprowadzała w niezwykły, logicznie ukształtowany świat przeszłości.

Trudno jest nam wyobrazić sobie Wydział bez Profesora. Zabraknie związanej z Nim legendy – wykładów na których przekazywał nam wiedzę, której próżno szukalibyśmy w podręcznikach, egzaminu cieszącego się sławą najtrudniejszego na studiach. Zabraknie nici, jaką osoba Profesora łączyła nas z przedwojenną historią Wydziału, z jego tradycją, którą tak dobrze znał i o której mógłby nam jeszcze opowiedzieć. Zabraknie nam niezwykle osobistego stosunku jaki darzył wszystkich swych uczniów, których znał bliżej.

Niektóre miejsca mają swego dobrego ducha, który sprawia, że różnią się od wszystkich innych miejsc. W nieodczuwalnym na co dzień sposób indywidualność Krassa zostawiała na Wydziale
swój znak.”

Oddział Warszawski SARP postanowił uczcić tę rocznicę nie tylko z racji na wielką rolę jaką odegrał Profesor w środowisku warszawskich architektów, lecz również z tej przyczyny, iż był On darczyńcą OW SARP.

Lokalizacja:

Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie © 2017

Korzystamy z technologii ciasteczek. Przeglądając naszą stronę zgadasz się na używanie ich. Polityka cookies.Rozumiem