dr Albert Kozak

e-ma­il: albert.kozak@asp.waw.pl

W 2018r. uzyskał dyplom z wyróżnieniem na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w pracowni prof. Adama Myjaka, aneks z medalierstwa w pracowni prof. Hanny Jelonek. W 2025r. uzyskał stopień doktora sztuki.

W latach 2018 – 2024 asystent w Pracowni Drewna prowadzonej przez dr. Marka Kowalskiego, w latach 2019 – 2022 równocześnie w Pracowni Rzeźby prof. A. Myjaka. Obecnie prowadzący Pracownię Drewna na macierzystym Wydziale na stanowisku adiunkta. Brał udział w wystawach krajowych i zagranicznych, m.in. w Warszawie, Krośnie, Gdańsku, Poznaniu, Barcelonie, Londynie, Nowym Jorku, Tokio i innych.

Laureat wielu konkursów i przeglądów artystycznych, m.in. „MEAM Purchase Award” w 15th International ARC Salon w Nowym Jorku, „Mencion de Honor” w Figurativas 2019 w Barcelonie, „The Tiranti Prize” w FACE2020 w Londynie, „Złote Dłuto” za wyróżniony dyplom Wydziału Rzeźby ASP w Warszawie, „Nagroda Rektora ASP w Warszawie” za zaangażowanie w pracę dydaktyczną oraz duży wkład w rozwój Uczelni. Finalista w konkursie o Stypendium YES w Poznaniu, finalista 2025 Beautiful Bizarre Art Prize, finalista 18th International ARC Salon.

Stypendysta Uniwersytetu w Bergen (Norwegia), kilkukrotnie stypendysta Rektora Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Reprezentant kraju na XXXV FIDEM Art Medal Congress and Medal Exhibition w Ottawie (Kanada). Stypendysta Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego na 2024 rok. Autor rzeźby i wystroju ściany prezbiterium w Świątyni Opatrzności Bożej w Warszawie (wspólnie z A. Myjakiem i K. Smaczną- Łagowską). Jego prace znajdują się w kolekcjach prywatnych, kościelnych, cerkiewnych i muzealnych (m.in. w MEAM Muzeum w Barcelonie).

„Głównym tematem w mojej działalności artystycznej jest człowiek, którego stawiam na najwyższym stopniu hierarchii wartości. Wykorzystując figurę kreuję osobisty obraz przemyśleń poruszając problematykę wartości, człowieczeństwa, czasu, trwania, charakterów i historii. Czerpiąc z tradycji i budując na niej swoje wypowiedzi, staram się nie powielać utartych schematów, ale nadawać nową – współczesną wartość do często zarchiwizowanych problemów.

Antyk stanowi dla mnie niezwykłe źródło inspiracji. W procesie twórczym chętnie korzystam ze szlachetnego medium, utrzymując stanowisko, iż mówiąc o rzeczach ważnych należy używać ważnych środków. Pracuję w drewnie, kamieniu, brązie, nie wzbraniając się jednak od współczesnych materiałów i technik. Wartości i charakter materiału są dla mnie równie ważne, co sama forma i treść.”