Ant Łakomsk i Katarzyna Minkowska laureatkami
Ant Łakomsk (ur. 2001 r.) – Przebojem wdarła się do współczesnej polskiej sztuki. W mijającym roku uwagę krytyków i publiczności przykuła jej jesienna wystawa w Turnus Gallery zatytułowana „Camille”.
Tytuł nawiązywał do postaci zmarłego przed rokiem francuskiego artysty Marca Camille ’a Chaimowicza, którego wizją sztuki artystka jest zafascynowana i wchodzi z nią w dialog. Zaprezentowane na tej wystawie obrazy koncentrują się wokół tematu czytania książek, nadając tej czynności (u Łakomsk uprawiają ją wyłącznie kobiety) charakter bardzo osobisty, wręcz intymny, nieco tajemniczy i melancholijny.
W czasach powszechnego pośpiechu, powierzchownego odbioru świata, wulgarnej dosłowności i radykalizowania się środków komunikowania malarstwo Łakomsk – dotykające lęków i życia w niepewności, jak je opisują krytycy – wprowadza wartościowe wyciszenie, potrzebę kontemplacji, zwraca uwagę na niuanse i półtony. Ant Łakomsk była też finalistką konkursów Young Art Prize (Wrocław, 2024 r.) oraz Bielska Jesień (2025 r.).
Za teatr nowoczesny formalnie, realizowany z rozmachem i wciągający, z ducha psychoterapeutyczny, ale niepozbawiony poczucia humoru i dystansu.
Katarzyna Minkowska (ur. 1992 r.) – reżyserka, współautorka scenariuszy i scenografii do swoich spektakli. „Biorąc pod uwagę jej dorobek i pozycję w polskim teatrze, trudno uwierzyć, że zadebiutowała raptem kilka lat temu” – pisaliśmy przed rokiem, gdy była nominowana do Paszportu POLITYKI po raz pierwszy.
Od tego czasu jeszcze wzmocniła swój wpływ. Tworzy teatr nowoczesny formalnie, z realizacyjnym rozmachem, podejmujący temat rodzinnych relacji, przepracowywania traum, straty i żałoby.
Do już głośnych spektakli, jak „Cudzoziemka” (Teatr Polski w Poznaniu), „Mój rok relaksu i odpoczynku” (Teatr Dramatyczny w Warszawie) czy doceniony Gdyńską Nagrodą Dramaturgiczną „Kiedy stopnieje śnieg” z TR Warszawa, dołożyła między innymi familijne przedstawienie „Człowiek jaki jest, każdy widzi”, które można oglądać także w Teatrze Telewizji, „Sceny z życia małżeńskiego” według Bergmana (krakowski Stary Teatr) oraz reżyserię… pożegnalnych koncertów Quebonafide na Stadionie Narodowym.