UpComing 2025: Bezkres wspólnoty

To wielogłosowość stanowi o „bezkresie”. Wspólnota nie ma tu wyraźnych granic ani centrum, lecz pozostaje otwarta i dynamiczna. Wystawa pokazuje, że wspólnota artystyczna powstaje w procesie: w czasie studiów, w relacjach mistrz–uczennica, w pracy zespołowej i indywidualnej, ale także w sporach, różnicach i negocjacjach znaczeń.

Dyplomy stają się świadectwem tego procesu i zapisem momentu, w którym indywidualna praktyka wyłania się z szerszego kontekstu edukacyjnego, zachowując jednocześnie ślady relacji, wpływów i wspólnego doświadczenia.

„Bezkres wspólnoty” nie proponuje wizji harmonijnej całości. Jest raczej mapą możliwych połączeń między wydziałami, mediami, tematami i wrażliwościami. Wspólnota ujawnia się tu jako coś kruchego, nieoczywistego i tymczasowego, ale zarazem koniecznego: jako warunek wymiany, dialogu i dalszego rozwoju.

W tym sensie wystawa nie tylko prezentuje najlepsze dyplomy, lecz także pokazuje potencjał przyszłego pola sztuki kształtowanego przez różnorodność, współobecność i gotowość do wspólnego myślenia.

Kuratorka: MARTA CZYŻ

Historyczka sztuki, niezależna kuratorka, krytyczka. Kuratorka Pawilonu Polskiego na 60. Biennale w Wenecji w 2024 roku.

Jej praktyka badawcza i kuratorska opiera się na pracy z archiwami oraz analizie aktualnych zjawisk w sztuce współczesnej, ze szczególnym uwzględnieniem ich wpływu na przemiany kulturowe i społeczne. Interesuje ją zwłaszcza sztuka ukraińska po 2000 roku, a także sposoby współczesnego przedstawiania, rozumienia i wizualnego przetwarzania konfliktów zbrojnych w odniesieniu zarówno do obecnych wydarzeń, jak i do doświadczeń XX wieku. Zajmuje się również refleksją nad praktyką kuratorską w Polsce, badając przemiany instytucjonalne, modele wystawiennicze i rolę kuratora w kształtowaniu dyskursu sztuki. W swojej pracy stara się zrozumieć, w jaki sposób obrazy, filmy, wystawy i inne formy wizualnego przekazu kształtują nasze wyobrażenia o wydarzeniach z przeszłości i o tym, co dzieje się tu i teraz. Interesuje ją, jak sposób pokazania danego tematu wybór materiałów, kontekst ekspozycji, język wizualny wpływa na to, jakie znaczenia odbiorcy przypisują konkretnym zjawiskom społecznym czy politycznym.

Członkini AICA. Stypendystka Ministra Kultury. Zdobyła wyróżnienie magazynu Wysokie Obcasy „50 śmiałych 2024” i wraz z Open Group zdobyła nagrodę O!Lśnienia w 2025 roku. Członkini Rady Społecznej Ministry Kultury i Dziedzictwa Narodowego

Swoje wystawy realizowała m.in. Pinchuk Art Center w Kijowie, 601 artspace w Nowym Jorku, w Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie, Zachęta Narodowa Galeria Sztuki, BWA Zielona Góra (Polska), MOS Gorzów (Polska), Muzeum Narodowe w Szczecinie, Krupa Art. Foundation we Wrocławiu, galeria im. Jana Tarasina w Kaliszu (Polska), BWA Katowice (Polska), Instytucie Kultury Polskiej w Wiedniu, BWA Wrocław (Polska).  W 2020 roku kuratorowała 10. Festiwal Sztuk Efemerycznych Konteksty w Sokołowsku oraz 9. Triennale Młodych w Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku. W 2022 razem z Yuriyem Bileyem zrealizowała wystawę „Towarzystwo Zniechęcenia” w Domu Spotkań z Historią w Warszawie. W 2024 roku została powołana na trzyletnią kadencję jako dyrektorka artystyczna Festiwalu Sztuk Efemerycznych Konteksty w Sokołowsku.

W 2026 roku zrealizuje wystawy w Galerii Nguyen Wahed w Londynie, Jerke Museum w Recklinghausen, Kunsthalle zu Kiel (Niemcy), Living Art Muzeum w Reyjkaviku, Voloshyn Galerry w Miami (U.S.A.).

Regularnie publikuje w prasie artystycznej i opiniotwórczej (Dwutygodnik, Vogue Polska, Polityka, miejmiejsce, Wysokie Obcasy, Camera Austria, Follow.art). W 2015 roku wydała (wraz z Julią Wielgus) książkę „W ramach wystawy – rozmowy z kuratorami”.

Scenografia wystawy: CENTRALA – Małgorzata Kuciewicz & Simone De Iacobis

Kierując się ideą „Amplifying Nature”, CENTRALA – Małgorzata Kuciewicz i Simone De Iacobis – tworzy projekty oparte na badaniu relacji między architekturą a procesami naturalnymi. Dla nich architektura jest przepływem, a nie tylko statyczną formą; a grawitacja, obieg wody oraz zjawiska atmosferyczne i astronomiczne stanowią jej elementy składowe. CENTRALA postrzega architekturę łączącą intymną, ludzką skalę ze skalą planety jako środek dostrajający nas do rytmu otaczającego świata, wzmacniający nasze poczucie więzi z naturą, otwierający nas na doświadczanie jej przemijających cykli oraz kierujący uwagę na relacje między mikrozdarzeniami a zmianami zachodzącymi w skali Ziemi. CENTRALA to zwycięzcy konkursu FUTUWAWA. Jak będziemy żyć w Warszawie przyszłości (2021). Swoje projekty prezentowali na Biennale Architektury w Wenecji (2018, 2023), London Design Biennale (2021), Triennale Architektury w Lizbonie (2022) oraz Biennale w Gwangju (2023). Od 2017 roku regularnie współpracują z Charkowską Szkołą Architektury.

Projekt graficzny: Jan Bersz

Janek Bersz, projektant graficzny urodzony w 1977 roku, jest absolwentem wydziału grafiki na Gerrit Rietveld Academie w Amsterdamie. W swoim dorobku ma liczne projekty książek, logotypów, magazyny i okładki płyt. Projektował m.in. logo marki Prosto (1999), magazyn Piktogram (2008-2011) oraz katalog do Polskiego Pawilonu w Wenecji (2024). Skupia sie głównie na projektach związanych ze sztuką, muzyką oraz gastronomią. Mieszka i pracuje w Warszawie.